Anticylisch investeren

08Feb10

Mijn man belegt, niet alleen zijn boterham, maar ik schaam mij bijna om het te zeggen: ook geld. Dat wat er overblijft als de maand op is. Het schamen komt vast voort uit het gevoel dat beleggen iets is voor arrogante snelle jongens die over de rug van anderen geld verdienen, het tegenovergestelde van waar ik mee getrouwd ben. Natuurlijk is beleggen is allang niet ‘vies’ meer, ruim 10% van de Nederlanders belegt zelf op de beurs volgens het NRC, en een nog veel groter deel belegt indirect via zijn pensioen, levensloopregeling of de hypotheek.

Dus toen ik ook wat meer geld over begon te houden, ben ik het ook maar gaan doen, via groenfondsen en duurzame ontwikkeling van de ASN bank. Levert niets op, maar dan betaal ik in elk geval niet mee aan clusterbommen, kinderarbeid of kernenergie, waar het geld op mijn Postbank rekening wel naartoe gaat. En als je dan gaat beleggen, dan moet je er ook iets vanaf weten, vind ik. Dus voor het eerst van mijn leven ben ik de financiele pagina’s gaan lezen. Tot die tijd was dat katern, samen met de sportbijlage, enkel goed voor een directe lijn naar het konijnenhok.

Helaas waren die pagina’s niet echt interessant voor mij: het ging over grote bedrijven, niet over de basis van wat nou beleggen is. Mijn man kwam te hulp met wat steekwoorden, een soort ‘beleggen voor dummies’, en al snel bleek dat het echt niet mijn interessegebied is. Ik heb het dus maar opgegeven, en maak alleen eens per zoveel tijd geld over naar een groene rekening, in de hoop dat het niet in het niets verdwijnt. En het konijn heeft weer een lekker absorberend hok.

Toch heb ik er iets waardevols van geleerd: “anticylisch investeren”. Dat is ervan uitgaan dat er golfbewegingen zijn, dus als iedereen investeert in goud of kolen, dan wordt de prijs heel hoog, en dan koop jij dat dus niet. Laat iedereen kernenergie of de aandelen Unilever links liggen, en zakt de prijs omdat niemand dat wil hebben, ga je daar juist wel in beleggen.

Kolen, goud noch kernenergie interesseren mij, maar mooie schoenen des te meer. Daarom heb ik besloten tot mijn eigen vorm van anticylisch investeren: ik koop mooie schoenen als niemand anders ze wil. Laarzen aan het eind van de winter (er komt er toch altijd weer een winter), sandalen aan het eind van de zomer (idem). En omdat ik daardoor extra mooie schoenen kan kopen, zijn ze meteen “tijdloos”, geen probleem die komende zomer!

De laatste aanwinst is de zogenaamde C-shoe van Maria Blaisse voor Camper. Een prachtige laars in de vorm van een binnenband, haar karakeristieke vorm, met een buitenband als zool, van het zachtste leer mogelijk. Geweldig! En niet alleen omdat ik Maria zelf ook erg waardeer. Zowel een souvenir als een investering dus.  Pas als je ‘m uitdoet, zie je wat er zo bijzonder aan is. En nu maar hopen dat de winter nog lang aanhoudt!

Het filmpje is ook leuk: http://www.mariablaisse.com/IMAGES/movies/camper.mp4

C-shoe ofwel Together van Maria Blaisse voor Camper

C-shoe ofwel Together van Maria Blaisse voor Camper

Advertisements


No Responses Yet to “Anticylisch investeren”

  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s