And the wheels of the bike go round and round…

12Nov13

Het moet nu toch niet gekker worden… in Nederland heb ik, tot m’n dertigste zowat, het prima uitgehouden met één soort vervoermiddel: een fiets. Wel in een strak tempo op elkaar volgende soorten, van een kleintje, een wat grotere, een geweldige rode (zelfs de banden waren rood!), een roestbak (de rode was gejat, de eerste maar zeker niet de laatste), een iets betere, eentje met een speciale draagbeugel voor mijn kunstacademie tekentas (vasthouden bij het handvat resulteerde bij het minste zuchtje wind in een vliegcursus zonder brevet,) die werd uiteraard ook gejat maar ook weer teruggevonden, en zo nog een hele serie totdat ik met een super stevige Gazelle (de eerste van mijn leven!) eindigde het jaar voordat we naar Nieuw Zeeland verhuisden. Die Gazelle ging natuurlijk mee, zo’n stevige fiets is hier niet te krijgen. Daar blijkt een goede reden voor te zijn: zo’n fiets is veel te zwaar om de heuvels op te komen, waardoor ernaast gaan lopen de enige optie is. Dat gold helaas ook voor Anko z’n Gazelle, en zelfs voor z’n ligfiets.

Toen kwamen we hier in Nieuw Zeeland en kochten in een rap tempo eerst een gewone auto, toen een busje, daarna ik een motor erbij (die ik nu dagelijks gebruik om op m’n werk te komen) en de fietsen staan met zielige lege bandjes te verstoffen in de garage.  Maar een vos verliest wel z’n haren, maar niet z’n veren, dus ik heb maar weer een fiets gekocht. Nu eentje die is aangepast aan het Nieuw Zeelandse klimaat en overmaat aan heuvels (bergen/vulkanen/steile bruggen over de snelweg). Het gevolg is dat Anko dat ook wel leuk leek, waardoor we nu de trotse eigenaren zijn van twee ELECTRISCHE FIETSEN!
Iedereen die nu in hard hoongelach uitbarst, omdat je een electrische fiets pas na je pensioen hoort aan te schaffen, daag ik uit om hier met mijn Gazelle op zaterdag ochtend de krant en een litertje melk te halen…. succes!

Ondertussen laden wij met zonnestroom onze twee identieke fietsen op (ja, dat is wel heel erg 65+, nu nog twee dezelfde Aldi jassen) en haal ik lachend de zwetende mannen in lycra in, op weg naar m’n werk…

Zoef zoef, in vliegende vaart een zoen van de trotse eigenaren van een in Nieuw Zeeland gemaakte SmartMotion eBike!

WP_20131112_003

Advertenties


3 Responses to “And the wheels of the bike go round and round…”

  1. 1 geertje

    Ik ben trots op jullie. Nu nog een mooi rood-wit-blauw vlaggetje op de bagagedrager bevestigen. En dan dragen jullie Nederlands cultureel erfgoed uit in Nieuw Zeeland.

  2. 2 Suzanne

    Ik heb ook een nieuwe fiets. Een moederfiets, is ook een hele stap (trap) hoor. 😉

  3. Inderdaad kan je je met zo’n fiets, in-den-vlakke-lande, niet vertonen voor je 65e. Maar je brengt me wel op een idee nu ik weet dat jij zo’n fiets hebt…. Misschien dat we nu toch wel een fietsvakantie bij jullie gaan overwegen 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s